Å nåde underfull og stor

Vers 1

Å nåde underfull og stor, Som fann meg i mi synd! So arm eg var, men ved Guds ord, Eg ser som før var blind.

Vers 2

Guds nåde tok den angsten bort Som synda hadde skapt. Kor det var sælt, kor det var stort For meg som var fortapt!

Vers 3

Eg gløymer ei den første gong Då eg fekk venda om. Då braut han fram, den nye song, Då eg til trua kom.

Vers 4

Igjennom farer gjekk min veg. Gud fridde meg frå deim. Det nåden var som berga meg, Og vil meg bera heim.

Vers 5

Om tusen år der frå oss renn, I lovsong sæl og still, Me like mange år har enn Som då vår song tok til!