Å solfylte dag, Når vi skal få fara i skya i lag, Og møta vår Frelsar i skinande

Vers 1

1. Å solfylte dag, Når vi skal få fara i skya i lag, Og møta vår Frelsar i skinande skrud Og samlast for trona hos Herren vår Gud! Då vert det vel gleda og jublande song Or djupaste trong.

Vers 2

2. Det frø som var sått I svartaste molda med klage og gråt, Skal vakna og veksa til blømande liv. Dei fagraste blomar og frukter det giv. Den utlevde lekam du gøymde i mold, Ber hundretal foll.

Vers 3

3. Vi lever og lid. Vi strider og strevar på jorda ei tid. I sorg og i gleda vi røktar vårt kall, Og før vi veit av det, er dagen vår all. Vi eldest og veiknar, også lyt vi døy Og visna som høy.

Vers 4

4. Men Gud vere lov, Snart vekkjer han dei som i gravene sov! Vi møter vår Frelsar i høgaste sky Og stemner med han mot den evige by. Då renn det ein morgon som aldri tek slutt. Den gravsvevn var stutt.