Å var det så vel At eg kunne trøysta ei einaste sjel Og turka ei tåre av folnande

Vers 1

1. Å var det så vel At eg kunne trøysta ei einaste sjel Og turka ei tåre av folnande kinn Og lækja eit sår og eit blødande sinn Og lauga i soli så varm og så rein :/: Ein emaste ein! I:

Vers 2

2. Å, var det så vel At eg kunne løysa ein emaste træl Og riva i sunder eit ~nagande band Og retta ein arming ei hjelpande hand. Å, kunne eg fria frå støyt og frå stein :/: Ein emaste ein! :/:

Vers 3

3. Å, var det så vel At eg kunne verja ei emaste sjel Av all denne ungdom som leikar og kved Og hugheilt i livet som tuglen seg gled. Å, kunne eg berga frå fall og frå mein :/: Ein emaste ein! :/:

Vers 4

4. Om alltid eg var Rett viljug å fylgja i Frelsarens far, Fekk Kristus meg leia frå morgon til kveld, Og brann i mitt hjarta hans heilage eld, Då fekk eg for visst føra mange i hamn :/: I Frelsarens namn! :/:

Vers 5

HEIM OG FAMILIE