Den sælaste lukka i livet vart di Den gong du til Jesus fekk gå

Vers 1

1. Den sælaste lukka i livet vart di Den gong du til Jesus fekk gå. Han makta å tilgi og gjera deg fri. Men sa du til andre ifrå?

Vers 2

Kor: Kvi sa du då ikkje ifrå Om det du hos Jesus fekk sjå? Kor kan dei vel koma til trua Om ingen vil seia ifrå?

Vers 3

2. Og hjarta ditt burde då fortare slå Ved Golgatakjærleikens brann. I barmen din burde det brenna ein trå, At alle må høyra om Han.

Vers 4

3. Og Frelsaren lit på deg, det veit du vel, Og derfor han bad deg å gå: Eg byd dykk at de om mitt rike fortel Som først fekk min herlegdom sjå!