Den som emgong høyrde ropet Frå dei store ifolkeslag

Vers 1

1. Den som emgong høyrde ropet Frå dei store ifolkeslag: Kom og hjelp oss, for vi vandrar Utan von og utan dag! Aldri, aldri meir han gløymer Denne såre sukk som stig Frå dei arme folk som ventar Medan deira livssol sig.

Vers 2

2. Den som emgong såg dei store Åkrar, gumande til haust. Då vår Frelsar vende synet Mot dei store land i aust, - Aldri, aldri meir han gløymer Det som han den gong fekk sjå. Og i hjarta vaknar bøna: Også meg du bruka må.

Vers 3

3. Den som emgong høyrde kallet, Jesu kjærleiks sterke ord: Gå med bodet om mi frelsa Ut til alle folk på jord! Aldri, aldri meir han gløyma Kan vår Frelsars hjartelag, Og han kviskrar: Herre, bruk meg, Medan enno det er dag!