Du som låg i natti seine Sorgtyngd, vanvørd og

Vers 1

1. Du som låg i natti seine Sorgtyngd, vanvørd og åleine Skjelvende på såre kne, Du som skåli tru- fast tømde Medan alle dine rømde, Stridsmann frå Getse- mane!

Vers 2

2. Du som spotta vart og banna, Kront med klunger- krans om panna, Medan augo brann i sorg, Du som stod i namnlaus pine, Skild frå dei du kalla dine, Emsam i Pilati borg!

Vers 3

3. Du som hekk til krossen nagla, Medan blodut sveitte hagla Frå di panne då du sa: «Fader, kvifor gjekk du frå meg!» Å. lat nådens blodstraum nå meg, Offerlam frå Gol- gata!

Vers 4

4. Lær mi sjel kor du laut lida, Syn meg såret ditt i sida, Styrk og nør mi veike tru. Syn meg dine merkte hender, Så eg frelst mitt auga vender Opp til deg på krossen, du.