Eg veit ei hamn for meg som heimlaus vankar Og som i livsens storm så lett driv av

Vers 1

1. Eg veit ei hamn for meg som heimlaus vankar Og som i livsens storm så lett driv av. Eg veit ei hamn for mine redde tankar Som flyg lik trøytte fuglar over hav.

Vers 2

2. Eg veit ei hamn, der hjarta mitt kan kvile Når det er sårt og veit seg ingen fred. Eg veit ei hamn, der sola klårt skal smile Når alle mine Ijos har brunne ned.

Vers 3

3. Eg veit ei hamn når eg mot kvelden seine Skal styre inn mot dødens mørke strand. Eg veit ei hamn, og berre denne eme. Der eg frå strid og naud stig frelst i land.

Vers 4

4. Eg veil ei hamn som heiter Kristi nåde, Ei hamn i livsens jag og dødens natt. Der er det bot for brot og vern mot våde. Der finn mitt mødde hjarta heimen att.