Høgt frå den himmelske klåra Faderens auga kan sjå

Vers 1

Høgt frå den himmelske klåra Faderens auga kan sjå Både din smil og di tåra, Hjarta, kvi ottast du då?

Vers 2

Om deg eit stormver vil herja, Fiendehærar deg nå, Han vil deg vara og verja, Hjarta, kvi ottast du då?

Vers 3

Græt du, han turkar di tåra, Klagar du, lyder han på, Lækjer for alt som kan såra, Hjarta, kvi ottast du då?

Vers 4

Lyt du enn lengta og stunda Kruna og kransen å nå, Søtt i hans fang skal du blunda, Hjarta, kvi ottast du då?