Ingen er så trygg på ferda Som Guds barneflokk i verda,

Vers 1

Ingen er så trygg på ferda Som Guds barneflokk i verda, Ingen fugl så vel er verna, Inga himmelsol og stjerna.

Vers 2

Herren sine trugne lagar Kvilestad i Sions hagar. Over dei han seg forbarmar, Ber dei stødt på fader-armar.

Vers 3

Naud og lukka til vil falla, Herrens hand skal fast oss halda. Som ein venn han sine aktar, Han er deira skjold og vaktar.

Vers 4

Han i nåde ut oss valde, Våre hovudhår han talde. Han oss føda vil og kleda, Midt i sorga gjeva gleda.

Vers 5

Gled deg då, du vesle skare, Jakobs Gud skal vel deg vare! For hans vilje og hans velde Dine fiendar vert felde.

Vers 6

Sjå, dei gode faderhender Både med- og motgang sender! Men hans vise råd er milde: Bare vel han barnet ville.