Me tenkjer på landet, det land du oss gav, Så underleg fagert frå høgfjell til

Vers 1

1. Me tenkjer på landet, det land du oss gav, Så underleg fagert frå høgfjell til hav, Med som ikkje kan tolkast med ord: Å, Herre, din nåde mot Noreg var stor! Din nåde var stor imot Noreg.

Vers 2

2. Me tenkjer på heimen, den heimen me fekk, Der glade imellom dei kjære me gjekk, Der kjærleik me møtte hos far og hos mor: Å, Herre, din nåde osv.

Vers 3

3. Me tenkjer på fridom og hun dreårs fred: Så trygt fekk me virka til sola gjekk ned, I fred fekk me kvila, og høyra Guds ord: Å, Herre, din nåde osv,

Vers 4

4. Me tenkjer på Ordet, vår dyraste skatt, Som kom hit med lys i den djupaste natt Og gjev oss det evige liv alt på jord: Å, Herre, din nåde osv.

Vers 5

5. Me tenkjer på alle som Herren har kjær, Som trufast vil æra og tena han her. Dei strør ut sitt såkorn, - og fagert det gror: Å, Herre, din nåde osv.

Vers 6

6. Me minnest din nåde - vår Gud, ba då takk Fordi at ditt gledebod landet vårt rakk Og skapte ein livsdag så sæl i vårt nord! Takk, Herre, - din nåde mot Noreg var stor! Me takkar deg, Herre, for Noreg.

Vers 7

Trygve Bjerkrneim j934