Trua ser dei kvite marker

Vers 1

Trua ser dei kvite marker Der den grøne brodden står. Trua retter hand mot frukta Når til bløming treet går.

Vers 2

Medan gryet enno dryger Som i tvil på høge kam, Skodar trua sjølve dagen, Hastar til si gjerning fram.

Vers 3

Lenge før enn regnet strøymde, Høyrdest Noas hammerslag. Gjennom øydemark og trældom Abraham såg Kristi dag.

Vers 4

Innan vatnet enno kløyvdest, Lyfte Moses stav – og såg At ein veg i mørke djupet Framfor folkets føter låg.

Vers 5

Trua ser mot lovnadslandet, Arven høyrer henne til, Svarar så på høge kallet: «Ja, her kjem eg! Ja, eg vil!»