Ved solefall når mørket sig Inn over fjell og da lar, Vi vender, Gud, vår bøn til

Vers 1

Ved solefall når mørket sig Inn over fjell og da lar, Vi vender, Gud, vår bøn til deg I lyse himmelsalar

Vers 2

2Vi bed deg, Krist, du koma må Og signa svevn og kvila Lat englevakt om lægjet stå, Di åsyn til oss smila!

Vers 3

3. Då kan vi sova trygt og godt, Du vaker, trugne Fader. Du hjelpar er i naud og nott, Og inkje vondt oss skader.

Vers 4

4. Så renn til sist ein evig dag Som ikkje solfall kjenner. Då får vi leva sælt i lag På lyse himmelstrender.

Vers 5

Lars Tjensvoll ca 1940