Den stunda i Getsemane Eg aldri gløyma kan,

Vers 1

1. Den stunda i Getsemane Eg aldri gløyma kan, Då du låg skjelvande på kne, Min Gud og Frel- sarmann.

Vers 2

Kor: Getsemane, Getsemane, Der du, min Frelsar god, For meg låg skjelvande på kne Så sveitten draup som blod!

Vers 3

2. Du sorgtyngd inn i hagen kom Og stridde sårt for oss Du tok vår synd, vår død og dom, Du bar det til din kross.

Vers 4

3. Av kjærleik der du sveitta blod, Av kjærleik der du bad, Av kjærleik skjelvande du stod, Så eg går freist og glad.

Vers 5

4. Men vil min kjærleik koma av, Min Frelsar, eg deg bed: Å, minn meg om din kross og grav Og om Getsemane!