Andreas Nielsen

Alene i håp til Gud Min sjel er stille.

Alltid freidig når du går Veier Gud tør kjenne,

Det stod i mitt hjerte så hård en strid, Akk, verden blendet mitt øye!

Du som freden meg forkynner, Du en Frelser jeg en synder,

Eg har ei tenesta stor for Gud Frå dag til dag i det stille,

Eg kysser dine hender Med djupe naglegap, Dei som så herleg vender

Eg tenkte då eg levde i syndelivet vilt

Frelsar, til korsets død Elska du meg.

Han er oppstanden, Halleluja

I Kristus er ei aust og vest, Og ikkje sør og

Jeg er frelst og dyrekjøpt Og til saligheten døpt

Jeg fredløs, trett i mange år Urolig vandret om.

Jesus, ja, han alene Er Ordet fra Guds munn

Klippe, du som brast for meg, La meg gjemme meg i deg!

Lenge jeg vandret langt borte fra deg

O Jesus Krist, jeg flyr til deg, La meg din nåde få!

Så syng eg mitt ungdomskvad Til Jesu æra

Tap ikke motet, du kjære, Da er noe dyrebart tapt!

Ungdommens Frelser, hør oss når vi beder:

Ved Jesu føter ei stille stund Når orda kjem frå hans eigen munn,

Vej en opad er fri